Η θετική μετεξέλιξη της εμποροπανήγυρης

Share:

Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, συλλαμβάνω τον εαυτό μου να περιμένει με σχετική αδημονία πότε θα ξεκινήσει το «παζάρι» ή αλλιώς η περιώνυμη  εμποροπανήγυρη της Άρτας. Θες από επαγγελματική διαστροφή (ως ιστορικός πάντα με ενδιέφεραν τα φαινόμενα ιστορικών θεσμών του παρελθόντος που επιβιώνουν στο χρόνο), θες από μια έντονη τάση παλιμπαιδισμού (το παζάρι σημάδεψε τα παιδικά και εφηβικά χρόνια όλων των συνομηλίκων μου με τα κουρσάκια, τις βάρκες, τη ρόδα αλλά και το γύρο του θανάτου, το γορίλα και τη μπαλαρίνα), όποτε φτάνει η τελευταία βδομάδα του Σεπτεμβρίου, με πιάνει μια ανησυχία μήπως και δεν κάνει την εμφάνισή του στην πόλη μας. Η ανησυχία αυτή δεν υπάρχει άνευ λόγου, δεδομένης της κριτικής που έχει ασκηθεί στην εμποροπανήγυρη κατά καιρούς και, σε κάποιες περιπτώσεις, όχι εντελώς άδικα. Για κάποια χρόνια υπήρχε αθέμιτος ανταγωνισμός εφόσον σπάνια κόβονταν αποδείξεις στο παζάρι, κάτι που τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει, ενώ και οι καταστηματάρχες της πόλης δικαίως διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι, ενώ πληρώνουν φόρους, τέλη, μισθούς και κόντρα φόρους, δέχονται ισχυρή πίεση την περίοδο του παζαριού. Παρόλα αυτά, εξακολουθώ να θεωρώ το παζάρι ως αναγκαίο θεσμό για την πόλη μας.

Καταρχάς αποτελεί μια παραδοσιακή και ιστορικά συνεχιζόμενη παρουσία στην περιοχή. Ονομαστή ήταν η εμποροζωοπανήγυρη της Άρτας, το περίφημο «Μουχούστι» (ή «Μπχούστι», όπως ήταν πιο γνωστό στη λαϊκή καθομιλούμενη γλώσσα των παιδικών μας χρόνων), από τη συνοικία στην οποία αρχικά διεξαγόταν. Ο Άγγλος περιηγητής Leake, που επισκέφθηκε την Άρτα το φθινόπωρο του 1804, κάνει λόγο για ένα μεγάλο παζάρι που γεν γινόταν στο συνηθισμένο τόπο όπου βρισκόταν η αγορά. Ογδόντα χρόνια αργότερα, το 1884, ο τότε μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος, επιβεβαιώνει την πληροφορία, μαρτυρώντας ταυτόχρονα τη συνέχεια του θεσμού, καθώς τονίζει ότι από τα αρχαία χρόνια γίνεται στην Άρτα «εμπορική τις πανήγυρις, ουχί ευκαταφρόνητος», στην οποία συνέρχονται έμποροι από όλα τα μέρη της Ηπείρου και η οποία διαρκεί συνήθως 10 μέρες από 14 έως 24 Σεπτεμβρίου.

Ο θεσμός αυτός διατηρήθηκε μέχρι τα νεότερα χρόνια σχεδόν αναλλοίωτος. Απλά, με την πάροδο του χρόνου και την πρόοδο της τεχνολογίας, το «Μουχούστι» έχασε το χαρακτήρα της αγοράς κι εμπορίας ζώων και λειτούργησε καθαρά ως χώρος ανταλλαγής εμπορικών προϊόντων όχι μόνον από την Ήπειρο αλλά κι από άλλες περιοχές της Ελλάδας. Εξάλλου από την ομώνυμη περιοχή, το «Μουχούστι» άλλαξε κατά καιρούς και τόπο διεξαγωγής. Οι σημερινοί τριαντάρηδες και σαραντάρηδες θα θυμούνται ίσως τους περιπάτους ανάμεσα στις παράγκες των πωλητών κατά μήκος της περιφερειακής οδού ή στο χώρο της πλατείας Καραϊσκάκη, όπου βρίσκεται σήμερα το νεότευκτο 4ο Δημοτικό Σχολείο. Η σημασία του θεσμού της εμποροπανήγυρης για την Άρτα αλλά και για όλο το νομό ήταν μεγάλη, ιδιαίτερα μέχρι τη δεκαετία 1950 – 1960 καθώς εξέλιπαν οι δυνατότητες εμπορικών συναλλαγών σε πανελλαδικό επίπεδο, πολύ δε περισσότερο σε επίπεδο εισαγωγών – εξαγωγών. Έτσι στην εμποροπανήγυρη ήταν δυνατό να μεταφέρονται προϊόντα από τόπο σε τόπο, να έρχονται σε επαφή οι κάτοικοι ακόμα και απομακρυσμένων περιοχών του νομού με εμπόρους διαφόρων περιοχών, με αποτέλεσμα όχι μόνο να προμηθεύονται τα αναγκαία προς το ζην, αλλά και να διαμορφώνεται ένα κλίμα πολιτισμικών και πνευματικών ανταλλαγών με ευεργετικά αποτελέσματα για τον τόπο.

Σήμερα βεβαίως η εμποροπανήγυρη δεν επιτελεί ακριβώς την ίδια λειτουργία, τη στιγμή που εμπορικά προϊόντα από όλα τα μέρη του κόσμου μπορεί να βρει κανείς σε όλα σχεδόν τα εμπορικά καταστήματα, για να μην αναφέρω τις (όλο και πιο διαδεδομένες τώρα τελευταία) αγορές μέσω του διαδικτύου. Για το λόγο αυτό έχει συνδεθεί, τα τελευταία χρόνια με την εμπορική έκθεση που διεξάγεται στον ίδιο χώρο με πολύ μεγάλη επιτυχία τα τελευταία χρόνια. Και είναι θετικό το γεγονός ότι και ο εμπορικός κόσμος της περιοχής στήριξε και στηρίζει την έκθεση, δεδομένου ότι μπορεί, με τον τρόπο αυτό να επεκταθεί και σε κόσμο όπου μέχρι τώρα δεν είχε πρόσβαση. Σπάνια θα δει κανείς έναν Γιαννιώτη ή έναν Πρεβεζιάνο να έρχονται στην Άρτα για ψώνια (ειδικά οι πρώτοι), αλλά φέτος γίναμε μάρτυρες τουριστικών λεωφορείων που άδειαζαν κόσμο από τα Ιωάννινα μπροστά στην είσοδο του παζαριού!! Ακόμα κι αν οι επισκέπτες αυτοί δεν καταφέρουν να περιηγηθούν την αγορά της πόλης μας, η παρουσία πολλών εμπόρων στην έκθεση, σε συνδυασμό με μια καλή προώθηση της ίδιας της έκθεσης, θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για επανάληψη της επίσκεψης, ειδικά αν η παρουσία του εμπορικού καταστήματος συνοδεύεται από υπηρεσίες υψηλής ποιότητας.

Έγραφα στο παρελθόν ότι η εμποροπανήγυρη μπορεί, υπό προϋποθέσεις να αποτελέσει πόλο έλξης ακόμα περισσότερων επισκεπτών για την πόλη μας και να αποτελέσει ένα οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό γεγονός που θα την κάνει γνωστή στο πανελλήνιο, όπως περίπου έγινε γνωστή η Ξάνθη μέσα από τις «γιορτές της παλιάς πόλης». Προσέθετα ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει αν ο δήμος συνδράμει την κίνηση αυτή με διοργάνωση ποικιλίας εκδηλώσεων πολιτισμού αλλά και συνεδρίων ή ημερίδων σχετικά με την προώθηση των προϊόντων σε συνεργασία και με το επιμελητήριο ή την περιφέρεια. Είναι ευχής έργο ότι ο δήμος τόλμησε να προχωρήσει στην κίνηση αυτή και να συνδυάσει την εμποροπανήγυρη και την παράλληλη εμπορική έκθεση με τη διοργάνωση τεσσάρων συναυλιών σε κεντρικές πλατείες της πόλης μας. Ανεξάρτητα από τις όποιες διαφωνίες που μπορεί να έχει κανείς για το γεγονός ή τις όποιες αδυναμίες στην οργάνωση, δεν παύει να είναι μια κίνηση που μόνο θετικά μπορεί να συμβάλει στην προώθηση της περιοχής. Ο δήμος, μάλιστα, θα μπορούσε να προβεί και σε περισσότερα βήματα. Ένα παράδειγμα θα ήταν η επανάληψη της έκθεσης «κερνάμε Ήπειρο», σε συνδυασμό με την εμπορική έκθεση ή την εμποροπανήγυρη με μετακίνηση του χώρου στο εκθεσιακό κέντρο για μία μέρα και σε κάποια πλατεία για μία άλλη. Θα μπορούσε να λειτουργεί δωρεάν μεταφορά από το χώρο της εμποροπανήγυρης προς το κέντρο της πόλης για όσους θα επιθυμούσαν να συνεχίσουν εκεί τα ψώνια τους ή τον καφέ τους.

Πολλά μπορούμε να καταφέρουμε αν είμαστε συσπειρωμένοι στην κοινή κατεύθυνση της ανάπτυξης και της προκοπής του τόπου μας. Συνεργασία και ανοιχτό μυαλό χρειάζεται, όχι μεμψιμοιρίες και περιχαράκωση, ώστε η πόλη μας (άρα και όλοι όσοι ζούμε σ’ αυτήν) να πάει μπροστά!!

Source: Arta News

Previous Article

Ανακοίνωση εργαζομένων στο Νοσοκομείο και στα Κ.Υ. Άρτας

Next Article

Κοινή η προσπάθεια για να αξιοποιηθεί το πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης

Σχετικά άρθρα