ΜΕΤΑΞΟΤΥΠΙΑ ΣΤΟ ΑΘΑΜΑΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ

Share:

Πολλές φορές είναι αρκετή η φαντασία και το μεράκι ενός ανθρώπου για να ξεκινήσει κάτι δημιουργικό και επωφελές για το κοινό σύνολο. Κάτι τέτοιο φαίνεται πως συμβαίνει στο Κάτω Αθαμάνιο της Άρτας, όπου η αγάπη για την τέχνη ενός εικαστικού καλλιτέχνη, του Βασίλη Σταύρου, κινητοποίησε μια ομάδα ανθρώπων που δημιούργησαν το Αθαμανικό Κέντρο Τέχνης το οποίο ήδη διανύει τον πέμπτο χρόνο λειτουργίας του. Στόχος της ομάδας του Κέντρου είναι η δημιουργία ενός χώρου όπου θα μπορούν να διοργανώνονται εικαστικές εκθέσεις, εκθέσεις γλυπτικής αλλά και άλλες δράσεις που αφορούν την Τέχνη γενικότερα. Για μια εποχή, όπως η σημερινή, κατά την οποία οι αξίες της Τέχνης και των πολιτιστικών ιδεωδών διέρχονται βαθιά κρίση και για μια περιοχή, όπως το Κάτω Αθαμάνιο, ένα μικρό χωριό όχι και τόσο κοντά στο αστικό κέντρο της περιοχής, μια τέτοια απόφαση δηλώνει μεγάλη αγάπη για την περιοχή και μεγάλο πάθος για την Τέχνη.

Το Αθαμανικό Κέντρο Τέχνης, κάθε χρόνο διοργανώνει μια εκδήλωση – αφιέρωμα σε κάποια από τις εικαστικές δημιουργίες και τους αντίστοιχους δημιουργούς. Φέτος η εκδήλωση διοργανώθηκε την Κυριακή 30 Ιουλίου στο Κάτω Αθαμάνιο και είχε ως θέμα τη μεταξοτυπία, με έκθεση σχετικών δημιουργιών μεγάλων καλλιτεχνών και αφιέρωμα στον σπουδαίο εικαστικό Άκη Πειρουνίδη που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή. Ο Άκης (Απόστολος) Πειρουνίδης γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1948. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και αποφοίτησε το 1972, ενώ συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές Master of Arts στο Chelsea School of Art του Λονδίνου με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Είχε στο ενεργητικό του ατομικές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Έλαβε μέρος σε διεθνείς Biennale και Triennale χαρακτικής. Το 1986 τιμήθηκε με το βραβείο «Biennale Prize Norsk International Graphic». Έργα του κοσμούν την Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών, την Τράπεζα της Ελλάδος, πινακοθήκες της Αγγλίας, της Νορβηγίας και ιδιωτικές συλλογές. Υπήρξε Ειδικός Επιστήμονας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας στο Β΄ Εργαστήριο Χαρακτικής από το 1984 έως το 1991. Το 2002 σχεδίασε, εξόπλισε και λειτούργησε ένα σύγχρονο εργαστήριο μεταξοτυπίας στον Τομέα Χαρακτικής της ΑΣΚΤ και δίδαξε ως Αναπληρωτής Καθηγητής μέχρι το 2016. Έφυγε από τη ζωή το Μάιο του 2017.

Μαζί με τον Βασίλη Σταύρου λειτούργησαν για πολλά χρόνια εργαστήριο μεταξοτυπίας στην Αθήνα. Η µεταξοτυπία είναι τεχνική εκτύπωσης για την δημιουργία μιας εικόνας με τη χρήση ενός πλαισίου με τεντωμένο πάνω σε αυτό ένα πλέγμα. Μεταξοτυπία ονομάζεται, επίσης, και η εικόνα που εκτυπώνεται με αυτή την τεχνική. Ξεκίνησε ως βιομηχανική εφαρμογή και υιοθετήθηκε από Αμερικανούς καλλιτέχνες στις αρχές του 20ου αιώνα. Το κίνημα της Ποπ Αρτ (Pop Art) τη δεκαετία του ΄60 έκανε ευρύτερα γνωστή την τεχνική. Πολλές απ΄ τις πιο γνωστές δουλειές του Άντι Γουόρχολ (Andy Warhol) δημιουργήθηκαν με τη χρήση αυτής της τεχνικής. Πλέον είναι μια δημοφιλής τεχνική τόσο στις Καλές Τέχνες όσο και στη βιομηχανία, στην οποία χρησιμοποιείται κυρίως για εκτύπωση διαφόρων θεμάτων πάνω σε μπλούζες, καπέλα, κεραμικάγυαλί, και άλλα υλικά. Η μεταξοτυπία συχνά προτιμάται έναντι της κλασικής εκτύπωσης λόγω χαμηλότερου κόστους αλλά και επειδή με αυτή την τεχνική μπορούμε να τυπώσουμε σε μια μεγάλη γκάμα επιφανειών και υλικών.

Έχει τις ρίζες της στα απλά στένσιλ που χρησιμοποιούνταν στην Ιαπωνική τεχνοτροπία διακόσμησης υφασμάτων. Επίσης μια παραπλήσια τεχνική “πρόγονος” της μεταξοτυπίας χρησιμοποιήθηκε από ιθαγενείς της Ινδονησίας οι οποίοι χρησιμοποιώντας στένσιλ κατασκευασμένα από φύλλα μπανανιάς διακοσμούσαν τα κανό τους. Παρόμοια είναι και η τεχνική που χρησιμοποιείται από του αρχαίους Έλληνες και Αιγύπτιους από το 2500 π.χ. Η σύγχρονη μεταξοτυπία χρονολογείται από τις αρχές του 20ου αιώνα βασιζόμενη σε τεχνικές του Άγγλου Σάμουελ Σάιμον (Samuel Simon). Χρησιμοποιήθηκε και στη βιομηχανική παραγωγή κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου για την εκτύπωση σημαιών. Η χρήση πλέγματος με φωτοευαίσθητη επίστρωση εκείνη την περίοδο έκανε την τεχνική της μεταξοτυπίας πιο εύχρηστη και διέδωσε την εφαρμογή της. Από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά σταματά η χρήση του μεταξιού για την κατασκευή του πλέγματος αφού το μετάξι χρησιμοποιείται στον πόλεμο για κατασκευή αλεξιπτώτων, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη έλλειψη. Αργότερα τα πλέγματα άρχισαν να κατασκευάζονται από πολυεστερικές ίνες, λύση που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Η Μεταξοτυπία έχει βρει εφαρμογή σε μια σειρά από καλλιτεχνικές και εμπορικές εργασίες. Πολλαπλά αντίγραφα πόστερ ή πινάκων ζωγραφικής, εκτύπωση θεμάτων σε ύφασμα (μπλούζες, χαλιά, τέντες κτλ.), εκτύπωση οργάνων ενδείξεων (καντράν) οχημάτων και ρολογιών, αναπτήρων, στυλό, CD, ντοσιέ κ.τ.λ. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι ότι με τη χρήση του κατάλληλου χρώματος μπορεί να εκτυπώσει σε ποικιλία υλικών αλλά και επιφανειών (λείες ή όχι), αφού για την εκτύπωση δεν απαιτείται πίεση ή κάποιος άλλος περιοριστικός παράγοντας. Σήμερα υπάρχουν μια σειρά αυτόματων αλλά και χειροκίνητων μηχανών που μπορούν να φέρουν εις πέρας πληθώρα εκτυπώσεων με χαμηλό κόστος και υψηλή ταχύτητα. Στην καλλιτεχνική, όμως, μεταξοτυπία χρησιμοποιούνται πιο παραδοσιακές μέθοδοι με μικρότερη συμμετοχή της μηχανής και της τεχνολογίας και μεγαλύτερη συμμετοχή του «χεριού του καλλιτέχνη».

Είναι γεγονός ότι πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα τεχνική και όσοι επιθυμούν να μάθουν περισσότερα δεν έχουν παρά να επισκεφτούν την έκθεση που λειτουργεί στην προσωρινή στέγη του Αθαμανικού Κέντρο Τέχνης, στο Κάτω Αθαμάνιο και να συζητήσουν με τον εμπνευστή και δημιουργό της, τον εξαίρετο εικαστικό, Βασίλη Σταύρου. Είναι βέβαιο ότι θα τους λυθούν οι όποιες απορίες και το περιβάλλον θα τους ανταμείψει!!

 

Source: Ellada

Previous Article

Νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ηπειρωτών Εξωτερικού

Next Article

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΑ ΠΕΝΤΕ ΠΗΓΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΜΟΥ

Σχετικά άρθρα