Μαύρη Παρασκευή και πράσσειν’ άλογα

Share:

Black Friday (Μαύρη Παρασκευή) είναι το ανεπίσημο όνομα της ημέρας που ακολουθεί την Ημέρα των Ευχαριστιών στις Ηνωμένες Πολιτείες, δηλαδή η τέταρτη Παρασκευή του Νοεμβρίου, ημέρα η οποία έχει θεωρηθεί ως η αρχή της περιόδου των Χριστουγεννιάτικων αγορών στην χώρα από το 1952. Οι περισσότερες μεγάλες επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου ανοίγουν πολύ νωρίς, τα τελευταία χρόνια από τις μεταμεσονύκτιες ώρες, και δίνουν μεγάλες προσφορές. Η Black Friday δεν είναι επίσημη αργία, αλλά η Καλιφόρνια και κάποιες άλλες Πολιτείες τηρούν την αργία της «Ημέρας μετά την ημέρα των Ευχαριστιών» για τους υπαλλήλους της Πολιτείας, συνήθως αντί για μια άλλη ομοσπονδιακή αργία, όπως η Ημέρα του Κολόμβου. Πολλοί εργαζόμενοι εκτός λιανικής και τα σχολεία έχουν αργία και την ημέρα των Ευχαριστιών και την επόμενη, οπότε μαζί με το Σαββατοκύριακο που ακολουθεί δημιουργείται μια τετραήμερη αργία που αυξάνει τον αριθμό των δυνητικών αγοραστών. Η Black Friday είναι η ημέρα με τον μεγαλύτερο τζίρο πωλήσεων του έτους στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2005, αν και ειδήσεις την περιέγραφαν ως τέτοια για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Παρόμοιες ιστορίες επανεμφανίζονται κάθε χρόνο αυτή την εποχή, παρουσιάζοντας αγοραστική υστερία και έλλειψη αποθεμάτων, δημιουργώντας έτσι μια κατάσταση φαύλου κύκλου ανατροφοδότησης της ζήτησης.
Κανονικά δεν θα έπρεπε να ασχολούμαστε καν με μια θεωρητική αργία ή έστω μέρα αγορών των τόσο μακρινών μας Η.Π.Α. Άλλωστε στα μέσα Νοεμβρίου η χώρα μας δε έχει επίσημες αργίες και η περίοδος των Χριστουγέννων δεν ξεκινάει παρά λίγες μέρες πριν, με το κλείσιμο των σχολείων στις 23 Δεκεμβρίου. Να όμως που ξαφνικά, εδώ και μια διετία περίπου, το ξενικό αυτό «φρούτο» επέδραμε και στη χώρα μας! Ήταν την περασμένη Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου, όταν έκπληκτοι μαθαίναμε από σχεδόν σύσσωμα τα Μ.Μ.Ε. (των κρατικών μηδέ εξαιρουμένων, αφού απεσταλμένοι της ΕΡΤ έκαναν ρεπορτάζ αγοράς την Παρασκευή από γνωστό πολυκατάστημα του οποίου η φίρμα εμφανιζόταν κανονικότατα στις οθόνες μας), ότι «εορτάζεται» και στην Ελλάδα αυτή η «μαύρη» Παρασκευή και ότι τα καταστήματα ετοιμάζονται για το χαμό που θα γίνει από το πρωί της Παρασκευής και τι ωραία που θα είναι με τις καταπληκτικές εκπτώσεις, και…. και….. και.
Αντιπαρέρχομαι το προκλητικό του πράγματος να διαφημίζεται μια μέρα υπερκατανάλωσης σε έναν λαό που καλείται (από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο εντός και εκτός συνόρων) να πάψει να υπερκαταναλώνει ή να προβάλλονται τιμές προϊόντων με έκπτωση που αγγίζει σχεδόν τη μισή τιμή και σε ωθεί να αναρωτηθείς πόσο είναι τελικά το υπερ-κέρδος όταν το αντίστοιχο προϊόν πωλείται στην κανονική του τιμή. Τα ζητήματα αυτά δεν είναι του παρόντος. Αυτό που με απασχολεί, σε μια πρώτη ανάγνωση του γεγονότος, είναι πόσο τελικά η παγκοσμιοποίηση έχει επηρεάσει τη ζωή μας με τρόπο που δεν τον έχουμε σχεδόν καταλάβει ώστε να οδηγηθούμε στην πολιτισμική χειραγώγηση και αλλοτρίωση.
Η παγκοσμιοποίηση είναι η “προσπάθεια μετατροπής της οικουμένης σε μία ενιαία οικονομική, πολιτική και πολιτιστική επικράτεια”. Αυτή η απόπειρα βέβαια, με μια πρώτη ματιά μπορεί να φαίνεται ως κάτι θετικό, όμως αν μελετηθεί σε μεγαλύτερο βάθος, θα παρατηρηθεί πως περιλαμβάνει μια σειρά «λάκκους στη φάβα». Καταρχήν παρατηρείται κίνδυνος σε ό,τι αφορά τον εθνικό πολιτισμικό θησαυρό. Με την επικράτηση των ισχυρότερων οικονομικά κρατών, είναι πολύ πιθανό οι παραδόσεις των ασθενέστερων να επηρεαστούν αρνητικά. Αυτό, φυσικά είναι ένα θέμα που αξίζει να συζητηθεί, εάν σκεφτεί κανείς ότι τα ήθη και τα έθιμα του κάθε πολιτισμού αντικατοπτρίζουν τις αξίες και την ιστορία του, κάτι που, εφόσον ένας λαός δεν διαθέτει, τον κάνει κενό και αδύναμο. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να προστεθεί πως η υιοθέτηση ίδιων παραδόσεων από διάφορα κράτη οδηγεί στην πολιτισμική κλωνοποίηση. Ο κόσμος, ωστόσο, είναι πιο ζωντανός και χαρούμενος χάρη στη διαφορετικότητα, που δίνει χρώμα στη βαρετή καθημερινή ζωή και κάνει το κάθε κράτος να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα. Οι χώρες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο, θα έχουν επίσης τον έλεγχο του πολιτικού καθεστώτος και μέσω του ελέγχου του εμπορίου θα έχουν άμεση επίδραση στην οικονομία των λιγότερο ανεπτυγμένων κρατών. Αυτή η πολιτική και οικονομική εξάρτηση, όπως είναι φυσικό, οδηγεί σε συγκρούσεις στο εσωτερικό του εξαρτημένου κράτους, απειλώντας την γενική ειρήνη και την παγκόσμια δημοκρατία, πιθανότατα επηρεάζοντας τις σχέσεις μεταξύ και άλλων εμπλεκόμενων χωρών.
Με τον τρόπο αυτό οδηγούμαστε με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια στον πιθηκισμό των ξένων προτύπων, την άκριτη αποδοχή και υιοθέτηση ξενικών εθίμων και συμπεριφορών, τελικά την ποδηγέτηση και τη χειραγώγηση από τις μεγάλες δυνάμεις που ελέγχουν το παγκόσμιο εμπόριο, με στόχο την όλο και μεγαλύτερη αύξηση των κερδών τους χωρίς να νοιάζονται για το κόστος σε ανθρώπινες ζωές ή πολιτισμική συγκρότηση.
Κάπως έτσι φτάσαμε να έχουμε μετατρέψει τις Απόκριές μας σε αμερικανικής εμπνεύσεως και προελεύσεως Χάλοουην, με αυτή τη μετατροπή οδηγηθήκαμε φέτος να γιορτάζεται το Χάλοουην όχι μόνον από Αμερικανούς αλλά και από Έλληνες ορθοδόξους στην Αθήνα, έτσι φτάσαμε να υιοθετούμε τη «Μαύρη Παρασκευή» και μπορεί να φτάσουμε (μη σας φανεί παράξενο) να εγκαθιδρύσουμε και μια γιορτή για το Θενκσγκίβινγκ (ημέρα των Ευχαριστιών). Αν καταφέρουμε και επιβιώσουμε ως λαός, μετά από αυτή την επιδρομή, μπορεί και να την καθιερώσουμε! Δεν το έχουμε σε τίποτε οι Νεοέλληνες! Πριν όμως καταλήξουμε σε καμία τέτοια ακρότητα, ας έχουμε στο νου μας αυτό που επισημαίνει ο δημοσιογράφος Π. Μεθενίτης στην ιστοσελίδα News 247: «σύμφωνα με μία εκδοχή η μέρα αυτής (Μαύρη Παρασκευή) της καταναλωτικής φρενίτιδας πήρα την ονομασία της στην Αμερική, όταν την επομένη του της Ημέρας των Ευχαριστιών, οι δουλέμποροι ξεστοκάρανε, πουλώντας όσο-όσο τους Αφρικανούς σκλάβους που τους είχαν μείνει στις αποθήκες ενόψει του Χειμώνα, ώστε την Άνοιξη, με τον καλό καιρό, να σαλπάρουν για να προμηθευτούν φρέσκο εμπόρευμα. Ας έχουμε αυτό στο μυαλό μας καθώς ποδοπατιόμαστε και διαγκωνιζόμαστε και συνωθούμαστε για να αγοράσουμε ένα φτηνό ρούχο, κινητό ή τάμπλετ. Κι ας θυμηθούμε επίσης την πρώτη στροφή από το Θούριο του Ρήγα Φεραίου, που, αλίμονο, παραμένει επίκαιρος τόσους αιώνες μετά τη σύνθεσή του: «Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους σκλαβιά και φυλακή.»

Source: Arta News

Previous Article

Στην Ηπειρωτική Εστία Θεσσαλονίκης ο «Ισαάκ Μιζάν»

Next Article

Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων -Κορασίδων

Σχετικά άρθρα